حدیث گرمی خوی تو بر زبان دارم
همین‌که شمع صفت شعله در دهان دارم
مباش بی‌خبر از حال من سرت گردم
که داغ بر جگر و مهر بر دهان دارم
ز رنج هجر برم جان رسم به راحت وصل
به سخت‌جانی خود این‌قدر گمان دارم
چنین به جانب دام و قفس برم که هنوز
تعلقی بخس و خار آشیان دارم
مبین به چشم ضعیفمک که همچو موسیقار
چه ناله‌ها که درین مشت استخوان دارم
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.