شمارهٔ ۲۰۸

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۲۱۰فرودم آمدی در دل مبارک
2. شمارهٔ ۲۱۱ماند دست آرزویم خالی از دنیای خشک
3. شمارهٔ ۲۱۲تن شد از سنگ جفای او مرا فیروزه‌رنگ
4. شمارهٔ ۲۱۳عمر بگذشت و ندیدم از تو گاهی روی دل
5. شمارهٔ ۲۱۴خوشم از نعرهٔ مستانهٔ دل
6. شمارهٔ ۲۱۵ز گریه دامن گل گشته است محشر گل
7. شمارهٔ ۲۱۶تو را ای دل به جای می‌فرستم
8. شمارهٔ ۲۱۷شوخ و بی‌باک و آفتی چه کنم