پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات

شمارهٔ ۶۰۸

گر گوش کنی ترانهٔ دل

بیرون نروی ز خانهٔ دل

آشفته مساز زلف خود را

ویران مکن آشیانهٔ دل

امشب همه شب نخفت چشمم

از زاری عاشقانهٔ دل

تا زلف دراز دلبران هست

کوته نشود بهانهٔدل

ترسم خوابت به دیده سوزد

جانان مشنو فسانهٔ دل

واقف دلدار در دل توست

می‌نال برآستانهٔ دل

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۱۰کرده اظهار غمم پیش تو صدبار خجل
  2. شمارهٔ ۶۱۱ز شیون دل غنچه آزرد بلبل
  3. شمارهٔ ۶۱۲بس که نگذاشته شرم رخ او رنگ به گل
  4. شمارهٔ ۶۱۳بس که رفت از پی تو صد جا دل
  5. شمارهٔ ۶۱۴گوش مردم کراست و ذه کلیل
  6. شمارهٔ ۶۱۵به داغ حسرت آن آتشین لعل
  7. شمارهٔ ۶۱۶یار طناز وای بر من و دل
  8. شمارهٔ ۶۱۷ربودی جان من زین دل ازان دل
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.