در سر هوای رفتن با غم نمانده است
مشغولم آن‌چنان که فراغم نمانده است
ای باد حرف بوی بهاران چه می‌زنی
تا چند بشنوم که دماغم نمانده است
یاران همه ز پهلوی داغم رمیده‌اند
پروانه‌ای بگرد چراغم نمانده است
من رو به لاله‌زار نهم با کدام رو
کز باده درد هم به ایاغم نمانده است
تا کی تلاش گم‌شدهٔ خود کند کسی
واقف دگر دماغ سراغم نمانده است
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.