پرش به محتوای اصلی
وحشی بافقی وحشی بافقی

غزلیات

شمارهٔ ۸۲

کس به بزم دلبران از دور گردان پیش نیست

قرب نزدیکان مجلس حرف و صوتی بیش نیست

در صلات عاشقان دوری و تنهاییست رکن

گو قضا کن طاعت خود هر که اینش کیش نیست

ما نکو دانیم طور حسن دور افتاده دوست

قرب ارزانی به مشتاقی که دور اندیش نیست

بر سر خوانند نزدیکان ولیکن لطف شاه

منتظر جز بر ره دریوزهٔ درویش نیست

انگبین زهر هلاک تست با دوری بساز

ای مگس مرگ تو در نوش است اندر نیش نیست

دلبران وحشی حکیمانند ضایع کی کنند

مرهم خود را بر آن دل کز محبت ریش نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۴وقت برقع ز رخ کشیدن نیست
  2. شمارهٔ ۸۵جز غیر کسی همره آن عربده جو نیست
  3. شمارهٔ ۸۶یک التفات ز فرماندهان نازم نیست
  4. شمارهٔ ۸۷چه لطف‌ها که در این شیوهٔ نهانی نیست
  5. شمارهٔ ۸۸طایر بستان پرستم لیکنم پر باز نیست
  6. شمارهٔ ۸۹تا به آخر نفسم ترک تو در خاطر نیست
  7. شمارهٔ ۹۰عاشقِ یکرنگ را یارِ وفادار هست
  8. شمارهٔ ۹۱پر گشت دل از راز نهانی که مرا هست
همه‌ی غزلیات ←

وحشی بافقی درباره‌ی وحشی بافقی

كمال‌الدین‌ بافقی‌ متخلص‌ به‌ وحشی‌ از شعرای‌ زبردست قرن دهم است‌. وی‌ در اواسط نیمهٔ اول قرن دهم در بافق‌ به دنیا آمد و تحصیلات‌ مقدماتی‌ خود را در زادگاهش‌ طی کرد. او در مدت عمر مانند خواجهٔ شیراز از مسافرت‌های دور و دراز احتراز می‌جست و جز به کاشان و عراق سفر نکرد. وحشی‌ بافقی‌ در حدود سال‌ ۹۹۹ هجری‌ قمری ‌درگذشت. م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.