پرش به محتوای اصلی
وحشی بافقی وحشی بافقی

غزلیات

شمارهٔ ۳۵۶

سد خانهٔ دین سوخت به هر رهگذر از تو

کافر نکند آنچه تو کردی ، حذر از تو

بی رحم کسی شرح جگر خوردن من پرس

پیکان جفا چند خورم بر جگر از تو

آنکس که برآورد مرا از چو تو نخلی

یارب نخورد در چمن عمر بر از تو

ای قاصد از آن همسفر غیر خبر چیست

مشتاب که معلوم کنم یک خبر از تو

وحشی چه دهی شرح به ما حرف غم خویش

ما نیز اسیریم به سد غم بتر از تو

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۵۸منفعل دل خودم چند کشد جفای تو
  2. شمارهٔ ۳۵۹آتشی خواهم دل افسرده را بریان در او
  3. شمارهٔ ۳۶۰با مدعی به صلح بدل گشت جنگ تو
  4. شمارهٔ ۳۶۱تند سویم به غضب دید که برخیز و برو
  5. شمارهٔ ۳۶۲خوشا در پای او مردن خدایا بخت آنم ده
  6. شمارهٔ ۳۶۳گرفته رنگ ز خون دلم چو لاله پیاله
  7. شمارهٔ ۳۶۴هجر خدایا بس است زود وصالی بده
  8. شمارهٔ ۳۶۵صاف طرب آماده کن ترتیب عشرتخانه ده
همه‌ی غزلیات ←

وحشی بافقی درباره‌ی وحشی بافقی

كمال‌الدین‌ بافقی‌ متخلص‌ به‌ وحشی‌ از شعرای‌ زبردست قرن دهم است‌. وی‌ در اواسط نیمهٔ اول قرن دهم در بافق‌ به دنیا آمد و تحصیلات‌ مقدماتی‌ خود را در زادگاهش‌ طی کرد. او در مدت عمر مانند خواجهٔ شیراز از مسافرت‌های دور و دراز احتراز می‌جست و جز به کاشان و عراق سفر نکرد. وحشی‌ بافقی‌ در حدود سال‌ ۹۹۹ هجری‌ قمری ‌درگذشت. م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.