پرش به محتوای اصلی
وحدت کرمانشاهی وحدت کرمانشاهی

غزلیات

شمارهٔ ۳۰

ترک من از خانه بی‌حجاب برآمد

ماه صفت از دل سحاب برآمد

عاقبتم شد وصال دوست میسر

دیده بختم دگر ز خواب برآمد

عشق ندانم چه حالت است که از وی

ساحت دریا به اضطراب برآمد

لوح چو پذرفت نام عشق، دل و جان

در بر گردون به پیچ و تاب برآمد

این همه شور محبت است که هر دم

بانگ نی و ناله رباب برآمد

می به قدح ریخت از گلوی صراحی

صبح بخندید و آفتاب برآمد

تربت منصور چون رسید به دریا

نقش انا الحق ز موج آب برآمد

بحر حقیقت نمود جنبشی از خویش

موج پدید آمد و حباب برآمد

شاهد مقصود وحدت از رخ زیبا

پرده برافکند و بی نقاب برآمد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۲تا زنگ سیه ز آینه دل نزداید
  2. شمارهٔ ۳۳می خور که هر که می نخورد فصل نوبهار
  3. شمارهٔ ۳۴دیوانه کرده است مرا عشق روی یار
  4. شمارهٔ ۳۵مگر شد سینه‌ام شب وادی طور
  5. شمارهٔ ۳۶هرکه آیین حقیقت نشناسد ز مجاز
  6. شمارهٔ ۳۷زاهد خودپرست کو تا که ز خود رهانمش
  7. شمارهٔ ۳۸آنکه هر دم زندم ناوک غم بر دل ریش
  8. شمارهٔ ۳۹کردیم عاقبت وطن اندر دیار عشق
همه‌ی غزلیات ←

وحدت کرمانشاهی درباره‌ی وحدت کرمانشاهی

طهماسب‌قلی‌خان کلهر (زادهٔ ۱۲۰۴ هجری شمسی در کرمانشاه - درگذشتهٔ ۱۲۶۲ هجری شمسی در تهران) متخلص به وحدت و ملقب به افصح‌المتکلمین، عارف و شاعر عصر قاجاریه بود. وی فرزند رستم خان از خوانین ایل کلهر بود که با شاگردی میرزا حسن در کرمانشاه و آخوند ملا ولی‌الله (از شاگردان حسین‌علیشاه) در همدان، به سلک اهل تصوف درآمد. وی از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.