شمارهٔ ۳۲۰

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۳۲۲هست سالک با خدا، گر کار دنیا می‌کند
2. شمارهٔ ۳۲۳گفت‌و‌گوی آن دهن، اندیشه بی‌جا می‌کند
3. شمارهٔ ۳۲۴فارغ از خود هر که میگردد، فراغت میکند
4. شمارهٔ ۳۲۵زآن چشم، دل به یک دو نظر صلح میکند
5. شمارهٔ ۳۲۶امروز کس کجا ز سخن یاد میکند؟
6. شمارهٔ ۳۲۷کی دگر دیوانه ما با قبا سر می‌کند؟
7. شمارهٔ ۳۲۸می‌شود جان تازه، چون دوری ازین تن می‌کند
8. شمارهٔ ۳۲۹پیش تو شکوه عزم تظلم نمیکند