پرش به محتوای اصلی
طغرل احراری طغرل احراری

غزلیات

شمارهٔ ۹۱

حاجت من در دو عالم جز گل روی تو نیست

روضه رضوان من غیر از سر کوی تو نیست!

از طواف کعبه و دیر و حرم ما را چه حظ؟!

مسجد و محراب من غیر از سر کوی تو نیست!

یک دمی آسوده نبود این دل مجروح من

لحظه‌ای خالی ز سودای تکاپوی تو نیست!

آب و تاب سنبل زلف بتان دیدم ولی

پیچ و تاب طره مرغوله موی تو نیست!

با نگاهی خانه دل را منور می‌کنی

وه که کحل دوستی در چشم جادوی تو نیست!

چشم عبرت را کشادم با تماشای چمن

قامت شمشاد همچون قد دلجوی تو نیست!

دیده‌ام امروز یک‌یک شاعران روزگار

شاعری چون طغرل زار و دعاگوی تو نیست!

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۳سرو نازش هر طرف با قامت دلجو گذشت
  2. شمارهٔ ۹۴شب که در دل عکس خورشید رخ او جا گرفت
  3. شمارهٔ ۹۵آمد و در پیش من از ناز جولان کرد و رفت
  4. شمارهٔ ۹۶سرو من باز آ که تا سرو خرامان بینمت
  5. شمارهٔ ۹۷پریشان جعد سنبل از سر زلف سمن‌سایت
  6. شمارهٔ ۹۸می‌کنم جان در غم او کندن جانم عبث
  7. شمارهٔ ۹۹چاک است گویا پیراهن صبح
  8. شمارهٔ ۱۰۰هرکس که باشد همخانه صبح
همه‌ی غزلیات ←

طغرل احراری درباره‌ی طغرل احراری

محمدنقیب‌خان طُغْرُلِ اَحراری (زادهٔ ۱۸۶۵ میلادی روستای زاسون از توابع ناحیهٔ عینی کنونی در شمال تاجیکستان - ۱۹۱۹ میلادی) شاعر تاجیکستانی است. تبار وی به عبیدالله احرار می‌رسید. علوم رایج روزگارش را در سمرقند و بخارا آموخت. پس از اتمام تحصیلات، به زادگاهش بازگشت. وی در آغاز شاعری نقیب تخلص می‌کرد، اما بعدها تخلص طغرل ر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.