پرش به محتوای اصلی
طبیب اصفهانی طبیب اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۹۱

ز پا فتادم و رویم بمنزلست هنوز

شکست کشتی و چشمم بساحلست هنوز

چه حالتست ندانم که بارها از دل

شدم خراب و مرا کار با دلست هنوز

ادب نهشت دریغا که بر زبان آرم

شکایتی که مرا از تو در دلست هنوز

زالتفات نهانش بدیگران پیداست

که از تغافلم آن شوخ غافلست هنوز

زگریه باز چه داری طبیب روز وداع

مرا که دیده به دنبال محملست هنوز

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۳صید دلم که باشد ازو خون روان هنوز
  2. شمارهٔ ۹۴هر چند بر آن عارض گلگون نگرد کس
  3. شمارهٔ ۹۵چون ناله ز جور تو ستمگر نکند کس؟
  4. شمارهٔ ۹۶تیغ از میان بقصد من ناتوان مکش
  5. شمارهٔ ۹۷چه دامست این که هر مرغی که می‌گردد گرفتارش
  6. شمارهٔ ۹۸به من آن بی‌وفا یارب که بادا خاطر شادش
  7. شمارهٔ ۹۹سر منزل سلمی که منم دل نگرانش
  8. شمارهٔ ۱۰۰زد مرا زخمی و از پیش نظر بگذشت حیف
همه‌ی غزلیات ←

طبیب اصفهانی درباره‌ی طبیب اصفهانی

عبدالباقی طبیب اصفهانی (درگذشته ۱۱۶۸ یا ۱۱۷۱ هجری قمری) از شعرای سبک بازگشت ایران، حکیم‌باشی نادر شاه افشار، کلانتر اصفهان، فرزند میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی حکیم‌باشی شاه سلطان حسین صفوی و از اعضای خاندان حکیم سلمان بود. طبیب اصفهانی از سادات موسوی اصفهان بود. نیاکانش در روزگار شاه عباس اول صفوی از جهرم به اصفهان کو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.