پرش به محتوای اصلی
طبیب اصفهانی طبیب اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۸۹

به دل دارم غم عشقی نهان از محرمان خوش‌تر

بلی گنج نهانی را نباشد پاسبان خوش‌تر

به طاعت کن ز پیری میل در عهد شباب افزون

که خوش باشد ز پیران پارسایی وز جوان خوش‌تر

دهم جان و وفا را مشتری گردم به صد منت

که کالای وفا با شد برم از نقد جان خوش‌تر

در آن گلشن که با گلبنش سرکش گر از غیرت

برآرد عندلیب خسته از خار آشیان خوش‌تر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۱ز پا فتادم و رویم بمنزلست هنوز
  2. شمارهٔ ۹۲دل عاشق نمی‌گردد به راحت مهربان هرگز
  3. شمارهٔ ۹۳صید دلم که باشد ازو خون روان هنوز
  4. شمارهٔ ۹۴هر چند بر آن عارض گلگون نگرد کس
  5. شمارهٔ ۹۵چون ناله ز جور تو ستمگر نکند کس؟
  6. شمارهٔ ۹۶تیغ از میان بقصد من ناتوان مکش
  7. شمارهٔ ۹۷چه دامست این که هر مرغی که می‌گردد گرفتارش
  8. شمارهٔ ۹۸به من آن بی‌وفا یارب که بادا خاطر شادش
همه‌ی غزلیات ←

طبیب اصفهانی درباره‌ی طبیب اصفهانی

عبدالباقی طبیب اصفهانی (درگذشته ۱۱۶۸ یا ۱۱۷۱ هجری قمری) از شعرای سبک بازگشت ایران، حکیم‌باشی نادر شاه افشار، کلانتر اصفهان، فرزند میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی حکیم‌باشی شاه سلطان حسین صفوی و از اعضای خاندان حکیم سلمان بود. طبیب اصفهانی از سادات موسوی اصفهان بود. نیاکانش در روزگار شاه عباس اول صفوی از جهرم به اصفهان کو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.