پرش به محتوای اصلی
اسیر شهرستانی اسیر شهرستانی

غزلیات

شمارهٔ ۹۰

درد عشق آشیانه دل ما

راز مجنون فسانه دل ما

نفسی از تو کی شود غافل

بیخودیها بهانه دل ما

رنگ از روی آه می دزدد

گریه بیخودانه دل ما

ناله شوخ ما چرا نشود

بلبل آشیانه دل ما

آه تعمیر جلوه اشکی

پرخراب است خانه دل ما

چاکهای جگر به گل خندید

بلبلی شد ترانه دل ما

گردش چشم مست را نازیم

یاد او شیره خانه دل ما

سجده شکر می کنیم اسیر

دل ما آستانه دل ما

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۲هر چند تپید بسمل ما
  2. شمارهٔ ۹۳جذبه‌ها زین کوشش بی‌بال و پر دیدیم ما
  3. شمارهٔ ۹۴خار و گل را جوش یک پیمانه می‌دانیم ما
  4. شمارهٔ ۹۵در محبت از جنون امداد می خواهیم ما
  5. شمارهٔ ۹۶از بسکه خورد نیش خموشی بیان ما
  6. شمارهٔ ۹۷شیشه بر خاره به صد رنگ زدن پیشه ما
  7. شمارهٔ ۹۸چه غم دارد دل از اندیشه ما
  8. شمارهٔ ۹۹ز عندلیب چه پرسی نشان خانه ما
همه‌ی غزلیات ←

اسیر شهرستانی درباره‌ی اسیر شهرستانی

میرزا جلال‌الدین محمد بن مؤمن اسیر شهرستانی اصفهانی (زاده ۱۰۲۹ ق در اصفهان – درگذشت ۱۰۴۹ ق و به روایتی ۱۰۵۹ ق) از شاعران بزرگ فارسی‌سرای سبک هندی قرن ۱۱ ق. است. میرزا جلال‌الدین، فرزند ارشد میرزا مؤمن از سادات شهرستان - از توابع اصفهان - و از شاعران بزرگ سبک هندی سدهٔ ۱۱ ق. است. ظاهراً در سال ۱۰۲۹ ق در اصفهان زاده شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.