پرش به محتوای اصلی
اسیر شهرستانی اسیر شهرستانی

غزلیات

شمارهٔ ۹۹

ز عندلیب چه پرسی نشان خانه ما

که پی نبرده صبا هم به آشیانه ما

نهاده بر لب ما عشق مهر خاموشی

که گوش کس نکند نوبر ترانه ما

بهار رفت و نچیدیم جز گل حسرت

ز آب گریه مگر سبز گشت دانه ما

ز بهر گمشدگان دگر صبا نگذاشت

دلیل بادیه خاکستر نشانه ما

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۱با شکوه همزبان نشود گفتگوی ما
  2. شمارهٔ ۱۰۲جذبه شوق تو خضر ره آگاهی ما
  3. شمارهٔ ۱۰۳پری گشته آیینه دار هوا
  4. شمارهٔ ۱۰۴صبح است مست باده دوشینه هوا
  5. شمارهٔ ۱۰۵گردون ز بسکه برد غمت در دیارها
  6. شمارهٔ ۱۰۶از مهر تو سینه ها اثرها
  7. شمارهٔ ۱۰۷شمشیر تو قبله گاه سرها
  8. شمارهٔ ۱۰۸ای نام تو قبله زبان‌ها
همه‌ی غزلیات ←

اسیر شهرستانی درباره‌ی اسیر شهرستانی

میرزا جلال‌الدین محمد بن مؤمن اسیر شهرستانی اصفهانی (زاده ۱۰۲۹ ق در اصفهان – درگذشت ۱۰۴۹ ق و به روایتی ۱۰۵۹ ق) از شاعران بزرگ فارسی‌سرای سبک هندی قرن ۱۱ ق. است. میرزا جلال‌الدین، فرزند ارشد میرزا مؤمن از سادات شهرستان - از توابع اصفهان - و از شاعران بزرگ سبک هندی سدهٔ ۱۱ ق. است. ظاهراً در سال ۱۰۲۹ ق در اصفهان زاده شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.