پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۰۰

من عین تو و تو عین وین عینین

یک عین بود ظهور او در کونین

هر گه که دو جام پر کنند از یک می

این هر دو یکی باشد و آن یک اثنین

جامی ز شراب خانه دارد رطلی

جامی دگر از می مصفای متین

هر چند که آب را نباشد لونی

چون در دو قدح کنی نماید لونین

در شمس و قمر نگر که روشن بینی

یک نور که رو نموده اندر عنین

گر سلطنت صورت و معنی یابی

شاهی گردی چو حضرت ذوالقرنین

زاهد به هوای جنتین و سید

باشد بیدات جنتینش سجنین

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۳۰۲زهی چشمی که می بینیم دایم این لقای تو
  2. غزل شمارهٔ ۱۳۰۳بیا ای راحت جانم که جان من فدای تو
  3. غزل شمارهٔ ۱۳۰۴ای تاج فرق شاه فلک خاک پای تو
  4. غزل شمارهٔ ۱۳۰۵شاهان جهان باشند از جان چو گدای تو
  5. غزل شمارهٔ ۱۳۰۶بیا ساقی بده جامی که جان من فدای تو
  6. غزل شمارهٔ ۱۳۰۷تو سلطانی به حسن امروز و مه رویان گدای تو
  7. غزل شمارهٔ ۱۳۰۸ای منور دیدهٔ مردم به نور روی تو
  8. غزل شمارهٔ ۱۳۰۹ز سودای سر زلفت پریشانم به جان تو
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.