پرش به محتوای اصلی
شاهدی شاهدی

غزلیات

شمارهٔ ۸۰

لعلت از کوثر به معنی پاک تر

دل ز کوهست فی المثل بی باک تر

چشم تو صد دل ربود از یک نظر

وین کسی دیدست از او چالاک تر

گر تو ر ا بس عاشق غمناک هست

در همه نبود ز من غمناک تر

خاک پایت چون به معنی توتیاست

دیده ما باد از او بر خاک تر

چاک شد بس پیرهن در حسرتت

شاهدی را جبه جان چاک تر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۲ - در حاشیه این غزل این دو بیت را که از مولانا دانسته، آورده است: هر که را سینه پر صفا نبود - خرقه پوشیدنش روا نبود، هر که در خرقه ناتمام بود - خرقه بر قد او حرام بودمرا درد تو در جان حزین بس
  2. شمارهٔ ۸۳ای دل ز خودی خود جدا باش
  3. شمارهٔ ۸۴بنما طلعت موجه خویش
  4. شمارهٔ ۸۵خواهم امروز عتابی بکنم با دل خویش
  5. شمارهٔ ۸۶مرغ دل راست عزم مسکن خویش
  6. شمارهٔ ۸۷مرا خوش است به درد خود و جراحت خویش
  7. شمارهٔ ۸۸با نی شکر بگو که ننازد به قند خویش
  8. شمارهٔ ۸۹به فکر سر دهانت چو غنچه‌ام دل تنگ
همه‌ی غزلیات ←

شاهدی درباره‌ی شاهدی

ابراهیم شاهدی دده مغلوی (زاده به سال ۸۷۵ قمری در شهر مغله، درگذشته به سال ۹۵۷ قمری)، ادیب و صوفی عثمانی و شیخ زاویهٔ مولویه بود. پدرش صالح مغلوی در ایران تحصیل کرده بود و به زبان فارسی مسلط بود و هم او به فرزندش فارسی آموخت. آثار شاهدی عبارتند از: «تحفهٔ شاهدی» (لغتنامهٔ منظوم فارسی-ترکی)، «گلشن توحید» (شرح منظوم گزید...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.