رباعیات

فهرست اشعار

1. رباعی شمارهٔ ۳۶۱ با من دو هزار عشوه بفروخته‌ای
2. رباعی شمارهٔ ۳۶۲ در جامه و فوطه سخت خرم شده‌ای
3. رباعی شمارهٔ ۳۶۳ ای آنکه تو رحمت خدایی شده‌ای
4. رباعی شمارهٔ ۳۶۴ تا نقطهٔ خال مشک بر رخ زده‌ای
5. رباعی شمارهٔ ۳۶۵ هر چند به دلبری کنون آمده‌ای
6. رباعی شمارهٔ ۳۶۶ در حسن چو عشق نادرست آمده‌ای
7. رباعی شمارهٔ ۳۶۷ خشنودی تو بجویم ای مولایی
8. رباعی شمارهٔ ۳۶۸ چون نار اگرم فروختن فرمایی
9. رباعی شمارهٔ ۳۶۹ گفتم که ببرم از تو ای بینایی
10. رباعی شمارهٔ ۳۷۰ ای سوسن آزاد ز بس رعنایی
11. رباعی شمارهٔ ۳۷۱ تا تو ز درون وفای او می‌جویی
12. رباعی شمارهٔ ۳۷۲ غم کی خورد آنکه شادمانیش تویی
13. رباعی شمارهٔ ۳۷۳ بیزار شو از خود که زیان تو تویی
14. رباعی شمارهٔ ۳۷۴ مردی که برای دین سوارست تویی
15. رباعی شمارهٔ ۳۷۵ چون حمله دهی نیک سوارا که تویی
16. رباعی شمارهٔ ۳۷۶ خود ماه بود چنین منور که تویی
17. رباعی شمارهٔ ۳۷۷ روشن‌تر از آفتاب و ماهی گویی
18. رباعی شمارهٔ ۳۷۸ جایی که نمودی آن رخ روح‌افزای
19. رباعی شمارهٔ ۳۷۹ با خصم تو از پی تو ای دهر آرای
20. رباعی شمارهٔ ۳۸۰ در عشق تو ای شکر لب روح افزای
21. رباعی شمارهٔ ۳۸۱ خود را چو عطا دهی فراوان مستای
22. رباعی شمارهٔ ۳۸۲ در پیش خودم همی کنی آنجابی
23. رباعی شمارهٔ ۳۸۳ شب را سلب روز فروزان کردی
24. رباعی شمارهٔ ۳۸۴ صد چشمه ز چشم من براندی و شدی
25. رباعی شمارهٔ ۳۸۵ ای رفته و دل برده چنین نپسندی
26. رباعی شمارهٔ ۳۸۶ ای دل منیوش از آن صنم دلداری
27. رباعی شمارهٔ ۳۸۷ در هر خم زلف مشکبیزی داری
28. رباعی شمارهٔ ۳۸۸ زان چشم چو نرگس که به من در نگری
29. رباعی شمارهٔ ۳۸۹ گیرم که غم هجر وصالم نخوری
30. رباعی شمارهٔ ۳۹۰ از نکتهٔ فاضلان به اندام‌تری
31. رباعی شمارهٔ ۳۹۱ گفتی که چو راه آشنایی گیری
32. رباعی شمارهٔ ۳۹۲ باشد همه را چو بر ستارهٔ سحری
33. رباعی شمارهٔ ۳۹۳ راهی که به اندیشهٔ دل می‌سپری
34. رباعی شمارهٔ ۳۹۴ هست از دم من همیشه چرخ اندر دی
35. رباعی شمارهٔ ۳۹۵ چون بلبل داریم برای بازی
36. رباعی شمارهٔ ۳۹۶ گشتم ز غم فراق دیبا دوزی
37. رباعی شمارهٔ ۳۹۷ در هجر تو گر دلم گراید به خسی
38. رباعی شمارهٔ ۳۹۸ تا هشیاری به طعم مستی نرسی
39. رباعی شمارهٔ ۳۹۹ در خدمت ما اگر زمانی باشی
40. رباعی شمارهٔ ۴۰۰ تا چند ز جان مستمند اندیشی
41. رباعی شمارهٔ ۴۰۱ ای عود بهشت فعل بیدی تا کی
42. رباعی شمارهٔ ۴۰۲ بیداد تو بر جان سنایی تا کی
43. رباعی شمارهٔ ۴۰۳ گر دنیا را به خاشه‌ای داشتمی
44. رباعی شمارهٔ ۴۰۴ می خور که ظریفان جهان را دردی
45. رباعی شمارهٔ ۴۰۵ گر آمدنم ز من بدی نامدمی
46. رباعی شمارهٔ ۴۰۶ گر من سر ناز هر خسی داشتمی
47. رباعی شمارهٔ ۴۰۷ گر من چو تو سنگین دل و ناخوش خومی
48. رباعی شمارهٔ ۴۰۸ ای شمع ترا نگفتم از نادانی
49. رباعی شمارهٔ ۴۰۹ ای آنکه مرا به جای عقل و جانی
50. رباعی شمارهٔ ۴۱۰ پرسی که ز بهر مجلس افروختنی
51. رباعی شمارهٔ ۴۱۱ یک روز نباشد که تو با کبر و منی
52. رباعی شمارهٔ ۴۱۲ گفتم چو لبی بوسه ده‌ای بی‌معنی
53. رباعی شمارهٔ ۴۱۳ تا مخرقه و راندهٔ هر در نشوی
54. رباعی شمارهٔ ۴۱۴ جز راه قلندر و خرابات مپوی
55. رباعی شمارهٔ ۴۱۵ گیرم که مقدم مقالات شوی
56. رباعی شمارهٔ ۴۱۶ با هر تاری سوخته چون پود شوی
57. رباعی شمارهٔ ۴۱۷ بر خاک نهم پیش تو سر گر خواهی
58. رباعی شمارهٔ ۴۱۸ تا کی ز غم جهان امانی خواهی
59. رباعی شمارهٔ ۴۱۹ از خلق ز راه تیزگوشی نرهی
60. رباعی شمارهٔ ۴۲۰ تا شد صنما عشق تو همراه رهی