پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۷۹

با خصم تو از پی تو ای دهر آرای

مهرافزایم گرچه بود کین‌افزای

ور تیغ دورویه کرد از سر تا پای

خود را چو کمر در دل او سازم جای

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۸۱خود را چو عطا دهی فراوان مستای
  2. رباعی شمارهٔ ۳۸۲در پیش خودم همی کنی آنجابی
  3. رباعی شمارهٔ ۳۸۳شب را سلب روز فروزان کردی
  4. رباعی شمارهٔ ۳۸۴صد چشمه ز چشم من براندی و شدی
  5. رباعی شمارهٔ ۳۸۵ای رفته و دل برده چنین نپسندی
  6. رباعی شمارهٔ ۳۸۶ای دل منیوش از آن صنم دلداری
  7. رباعی شمارهٔ ۳۸۷در هر خم زلف مشکبیزی داری
  8. رباعی شمارهٔ ۳۸۸زان چشم چو نرگس که به من در نگری
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.