پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۱۴

جز راه قلندر و خرابات مپوی

جز باده و جز سماع و جز یار مجوی

پر کن قدح شراب و در پیش سبوی

می نوش کن ای نگار و بیهوده مگوی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۱۶با هر تاری سوخته چون پود شوی
  2. رباعی شمارهٔ ۴۱۷بر خاک نهم پیش تو سر گر خواهی
  3. رباعی شمارهٔ ۴۱۸تا کی ز غم جهان امانی خواهی
  4. رباعی شمارهٔ ۴۱۹از خلق ز راه تیزگوشی نرهی
  5. رباعی شمارهٔ ۴۲۰تا شد صنما عشق تو همراه رهی
  6. رباعی شمارهٔ ۴۲۱ای شور چو آبکامه و تلخ چو می
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.