پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

غزلیات

شمارهٔ ۲۱

ای از بنفشه ساخته بر گل مثال‌ها

در آفتاب کرده ز عنبر کلال‌ها

هاروت تو ز معجزه دارد دلیل‌ها

ماروت تو ز شعبده دارد مثال‌ها

هرروز بامداد برآیی و بر زنی

از مشکِ سوده بر سمنِ تازه خال‌ها

ای کاشکی ز خواسته مفلس نبودمی

تا کردمی فدای جمال تو مال‌ها

نی بر امید فضل گذارم همی جهان

آخر کند خدای دگرگونه حال‌ها

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۳فریاد از آن دو چشمک جادوی دلفریب
  2. شمارهٔ ۲۴از آن می خوردن عشقست دایم کار من هر شب
  3. شمارهٔ ۲۵ای لعبت صافی صفات ای خوشتر از آب حیات
  4. شمارهٔ ۲۶دوش مرا عشق تو ز جامه برانگیخت
  5. شمارهٔ ۲۷این رنگ نگر که زلفش آمیخت
  6. شمارهٔ ۲۸تا نقش خیال دوست با ماست
  7. شمارهٔ ۲۹از عشق روی دوست حدیثی به دست ماست
  8. شمارهٔ ۳۰ای مسلمانان مرا در عشق آن بت غیرت‌ست
همه‌ی غزلیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.