پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

غزلیات

شمارهٔ ۱۸۰

هر زمان چنگ بر کنار مگیر

دل مسکین من شمار مگیر

یک زمان در کنار گیر مرا

ور نگیری ز من کنار مگیر

جز به مهر تو میل نیست مرا

جز مرا در زمانه یار مگیر

گر نخواهی که بی‌قرار شوم

جز به نزدیک من قرار مگیر

بر سنایی ز دهر بیدادست

تو کنون طبع روزگار مگیر

به همه عمر اگر کند گنهی

یک گنه را ازو هزار مگیر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸۲با تابش زلف و رخت ای ماه دل‌افروز
  2. شمارهٔ ۱۸۳تا جایزی همی نشناسی ز لایجوز
  3. شمارهٔ ۱۸۴دلبر من عین کمالست و بس
  4. شمارهٔ ۱۸۵چون تو نمودی جمال عشق بتان شد هوس
  5. شمارهٔ ۱۸۶ای من غریب کوی تو از کوی تو بر من عسس
  6. شمارهٔ ۱۸۷ای من غلام روی تو تا در تنم باشد نفس
  7. شمارهٔ ۱۸۸ای ز ما سیر آمده بدرود باش
  8. شمارهٔ ۱۸۹ای ز خوبی مست هان هشیار باش
همه‌ی غزلیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.