فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ - در تهنیت وزارت یافتن اسلام خان ای سواد هند از کلکت نگارستان چین
- شمارهٔ ۲ - خطاب به بزرگی سروده ای به دست تو قلم گشته کلید در فیض
- شمارهٔ ۳ - در تقاضا ای شکنج آستینت موج دریابار جود
- شمارهٔ ۴ - هجو کاسهٔ چینی یکی پیالهٔ چینی برای خوردن آب
- شمارهٔ ۵ - در مذمت پوستین خود و حسن طلب برای پوستینی دیگر صاحبا! سرورا! خداوندا!
- شمارهٔ ۶ - تعریف دختر برهمن برهمن دختری دیدم به دیری
- شمارهٔ ۷ - در مدح ای آفتاب مشرق دین کز فروغ صدق
- شمارهٔ ۸ - راه گم کردن در نجف معلی یک شبی هنگام برگردیدن از طوف نجف
- شمارهٔ ۹ - اظهار افلاس خود و طلب تدارک ای سروری که بر در دولتسرای تو
- شمارهٔ ۱۰ - تعریف خانه ی اسلام خان و تاریخ بنای آن در زمان خلافت شه دین
- شمارهٔ ۱۱ - در توصیف خانه ی اسلام خان این نگارین خانه را دیوار و در آیینه است
- شمارهٔ ۱۲ - تاریخ و توصیف بنای اسلام خان ای خجسته بنا، ز رونق تو
- شمارهٔ ۱۳ - ستایش و تاریخ بنای اسلام خان بهار گل دولت اسلام خان
- شمارهٔ ۱۴ - مذمت جمعی حساد در اقلیم معنی سلیم آن مسیحم
- شمارهٔ ۱۵ - گرفتن طلب خود از خواجه ی ممسک شکر کز خواجه گرفتم طلب خویش سلیم
- شمارهٔ ۱۶ - در آزار دمل خود آه ازین دمل که شد از سینهٔ من آشکار
- شمارهٔ ۱۷ - هجو ملا وفا منزل اهل سخن، ملا وفا کز شرم او
- شمارهٔ ۱۸ - در هجو ای آن که عیب‌جویی من پیشه کرده‌ای
- شمارهٔ ۱۹ - باز فرستادن خربزه کام بخشا! ز تو شد خربزه ای لطف مرا
- شمارهٔ ۲۰ - بس که می ترسم میان ما و او بس که می‌ترسم میان ما و او
- شمارهٔ ۲۱ - سرورا! بحر کفا! ای که ز خاک در تو سرورا! بحر کفا! ای که ز خاک در تو
- شمارهٔ ۲۲ - زان دشمن نزدیک که دورش نتوان کرد زان دشمن نزدیک که دورش نتوان کرد
- شمارهٔ ۲۳ فراوان تاجداران را که از مرگ
- شمارهٔ ۲۴ - درین دریا که از آشوب طوفان درین دریا که از آشوب طوفان
- شمارهٔ ۲۵ - طلب شراب ای سحاب حدیقه ی احسان
- شمارهٔ ۲۶ - تعریف امینای مطرب امینا طوطی بلبل ترانه
- شمارهٔ ۲۷ - در هجو شخصی خواجه بشنو حدیث راست ز من
- شمارهٔ ۲۸ - تعریف شخصی ای که خورشید چو آیینه ز خجلت رو ساخت
- شمارهٔ ۲۹ - مذمت امساک شاهان هرچه شاهان عصر ما دیدند
- شمارهٔ ۳۰ - هر که نخل بلند طبع مرا هر که نخل بلند طبع مرا
- شمارهٔ ۳۱ - چو سامان عشرت مهیا شود چو سامان عشرت مهیا شود
- شمارهٔ ۳۲ چو سرنوشت کسی گشت در جهان کاری
- شمارهٔ ۳۳ در مجلس وصل یار ای دل
- شمارهٔ ۳۴ - هجو شخصی که به ضیافت رفته بود ای گلبن باغ حسن، آخر
- شمارهٔ ۳۵ - هجو خواجه حسن با هرکه نشنید نفسی، خواجه حسن را
- شمارهٔ ۳۶ - هزل امشب شده دلبری دچارم
- شمارهٔ ۳۷ - هجو پسر تریاکی چشم بد دور، خواجه را پسری ست
- شمارهٔ ۳۸ - هست کارم به مجلسی که درو هست کارم به مجلسی که درو
- شمارهٔ ۳۹ - هجو کاتب کاتبی دارم که چون بر دست گیرد خامه را
- شمارهٔ ۴۰ - در نرسیدن صله ای آن که به مدح تو ز من آنچه سزا بود
- شمارهٔ ۴۱ کار با جمعی مرا افتاده در بحث سخن
- شمارهٔ ۴۲ - هجو حساد شعر سلیم اعدای تو حیوان چندند
- شمارهٔ ۴۳ - صاحب مال و جاه را ز جهان صاحب مال و جاه را ز جهان
- شمارهٔ ۴۴ - هرچند که تاجریم ای غیر هرچند که تاجریم ای غیر
- شمارهٔ ۴۵ - هجو کسی خواجه از بس ممسک و رذل و خسیس افتاده است
- شمارهٔ ۴۶ - طلب کلاه شب خرد دید سربرهنه مرا
- شمارهٔ ۴۷ - در باب منع بواب که اجازهٔ آمدن نداد صاحبا! مقصود صاحب دولتان از پرده دار
- شمارهٔ ۴۸ - بی سواری در سواد هند بودن مشکل است بی سواری در سواد هند بودن مشکل است
- شمارهٔ ۴۹ - موسم عیش، طفلی و پیری ست موسم عیش، طفلی و پیری ست
متن اشعار به نقل از گنجور.