پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

قطعات

شمارهٔ ۳۸ - هست کارم به مجلسی که درو

هست کارم به مجلسی که درو

حرف با لب چو خنده بیگانه ست

چند پاس ادب کسی دارد؟

انجمن نیست این ادبخانه ست!

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴۰ - در نرسیدن صلهای آن که به مدح تو ز من آنچه سزا بود
  2. شمارهٔ ۴۱کار با جمعی مرا افتاده در بحث سخن
  3. شمارهٔ ۴۲ - هجو حساد شعرسلیم اعدای تو حیوان چندند
  4. شمارهٔ ۴۳ - صاحب مال و جاه را ز جهانصاحب مال و جاه را ز جهان
  5. شمارهٔ ۴۴ - هرچند که تاجریم ای غیرهرچند که تاجریم ای غیر
  6. شمارهٔ ۴۵ - هجو کسیخواجه از بس ممسک و رذل و خسیس افتاده است
  7. شمارهٔ ۴۶ - طلب کلاهشب خرد دید سربرهنه مرا
  8. شمارهٔ ۴۷ - در باب منع بواب که اجازهٔ آمدن ندادصاحبا! مقصود صاحب دولتان از پرده دار
همه‌ی قطعات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.