پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

قطعات

شمارهٔ ۲۱ - سرورا! بحر کفا! ای که ز خاک در تو

سرورا! بحر کفا! ای که ز خاک در تو

هر غباری سوی خورشید برد عشق بلند

به سخا تا کف جود تو درافشان گردید

ابر خود را ز حسد برد و به دریا افکند

گردد امید ز کم لطفی تو بیش مرا

می شود سایه ز کوتاهی خورشید بلند

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۳فراوان تاجداران را که از مرگ
  2. شمارهٔ ۲۴ - درین دریا که از آشوب طوفاندرین دریا که از آشوب طوفان
  3. شمارهٔ ۲۵ - طلب شرابای سحاب حدیقه ی احسان
  4. شمارهٔ ۲۶ - تعریف امینای مطربامینا طوطی بلبل ترانه
  5. شمارهٔ ۲۷ - در هجو شخصیخواجه بشنو حدیث راست ز من
  6. شمارهٔ ۲۸ - تعریف شخصیای که خورشید چو آیینه ز خجلت رو ساخت
  7. شمارهٔ ۲۹ - مذمت امساک شاهانهرچه شاهان عصر ما دیدند
  8. شمارهٔ ۳۰ - هر که نخل بلند طبع مراهر که نخل بلند طبع مرا
همه‌ی قطعات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.