پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

قطعات

شمارهٔ ۲۸ - تعریف شخصی

ای که خورشید چو آیینه ز خجلت رو ساخت

خامه چون پرده گشا گشت خیالات ترا

گر ندادند ترا حسن خط آزرده مباش

پای طاووس بود خامه کمالات ترا

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۰ - هر که نخل بلند طبع مراهر که نخل بلند طبع مرا
  2. شمارهٔ ۳۱ - چو سامان عشرت مهیا شودچو سامان عشرت مهیا شود
  3. شمارهٔ ۳۲چو سرنوشت کسی گشت در جهان کاری
  4. شمارهٔ ۳۳در مجلس وصل یار ای دل
  5. شمارهٔ ۳۴ - هجو شخصی که به ضیافت رفته بودای گلبن باغ حسن، آخر
  6. شمارهٔ ۳۵ - هجو خواجه حسنبا هرکه نشنید نفسی، خواجه حسن را
  7. شمارهٔ ۳۶ - هزلامشب شده دلبری دچارم
  8. شمارهٔ ۳۷ - هجو پسر تریاکیچشم بد دور، خواجه را پسری ست
همه‌ی قطعات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.