سلیم تهرانی
شمارهٔ ۲۷ - در هجو شخصی
خواجه بشنو حدیث راست ز من
هست مستوره ای ترا به حرم
که به هرکس رسد، ازو گیرد
همچو آیینه نطفه ای به شکم
سلیم تهرانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۲۹ - مذمت امساک شاهانهرچه شاهان عصر ما دیدند
- شمارهٔ ۳۰ - هر که نخل بلند طبع مراهر که نخل بلند طبع مرا
- شمارهٔ ۳۱ - چو سامان عشرت مهیا شودچو سامان عشرت مهیا شود
- شمارهٔ ۳۲چو سرنوشت کسی گشت در جهان کاری
- شمارهٔ ۳۳در مجلس وصل یار ای دل
- شمارهٔ ۳۴ - هجو شخصی که به ضیافت رفته بودای گلبن باغ حسن، آخر
- شمارهٔ ۳۵ - هجو خواجه حسنبا هرکه نشنید نفسی، خواجه حسن را
- شمارهٔ ۳۶ - هزلامشب شده دلبری دچارم
درباره‌ی سلیم تهرانی
محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.