پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

قطعات

شمارهٔ ۳۰ - هر که نخل بلند طبع مرا

هر که نخل بلند طبع مرا

دید، از اقتضای طالع پست،

سنگ از بس به شاخسارش زد

استخوان های میوه را بشکست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۲چو سرنوشت کسی گشت در جهان کاری
  2. شمارهٔ ۳۳در مجلس وصل یار ای دل
  3. شمارهٔ ۳۴ - هجو شخصی که به ضیافت رفته بودای گلبن باغ حسن، آخر
  4. شمارهٔ ۳۵ - هجو خواجه حسنبا هرکه نشنید نفسی، خواجه حسن را
  5. شمارهٔ ۳۶ - هزلامشب شده دلبری دچارم
  6. شمارهٔ ۳۷ - هجو پسر تریاکیچشم بد دور، خواجه را پسری ست
  7. شمارهٔ ۳۸ - هست کارم به مجلسی که دروهست کارم به مجلسی که درو
  8. شمارهٔ ۳۹ - هجو کاتبکاتبی دارم که چون بر دست گیرد خامه را
همه‌ی قطعات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.