پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

قطعات

شمارهٔ ۱۸ - در هجو

ای آن که عیب‌جویی من پیشه کرده‌ای

من خود حکایت از چه و چونت نمی‌کنم

بر تیغ پاکدامن خویشم چو آفتاب

حیف است، ورنه رحم به خونت نمی‌کنم

چون شعله، قوت روح ز اسفل رسد ترا

گر مرده‌ای، که چوب به ...ونت نمی‌کنم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۰ - بس که می ترسم میان ما و اوبس که می‌ترسم میان ما و او
  2. شمارهٔ ۲۱ - سرورا! بحر کفا! ای که ز خاک در توسرورا! بحر کفا! ای که ز خاک در تو
  3. شمارهٔ ۲۲ - زان دشمن نزدیک که دورش نتوان کردزان دشمن نزدیک که دورش نتوان کرد
  4. شمارهٔ ۲۳فراوان تاجداران را که از مرگ
  5. شمارهٔ ۲۴ - درین دریا که از آشوب طوفاندرین دریا که از آشوب طوفان
  6. شمارهٔ ۲۵ - طلب شرابای سحاب حدیقه ی احسان
  7. شمارهٔ ۲۶ - تعریف امینای مطربامینا طوطی بلبل ترانه
  8. شمارهٔ ۲۷ - در هجو شخصیخواجه بشنو حدیث راست ز من
همه‌ی قطعات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.