پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۳۶

عشق خونریز که شیر مست است

به دل از تیر تو در نی بست است

هر کجا راهزنی برخیزد

با تو چون دزد حنا همدست است

حذر از فتنه ی آن چشم سیاه!

تیغ دارد به کف و بدمست است

این چه بالاست، که در طرف چمن

سرو چون سبزه به پیشش پست است

جای زر در کف آزاده سلیم

چون زر داغ به پشت دست است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۳۸از مصلحت الفت به من پیر گرفته ست
  2. شمارهٔ ۳۳۹از عیش دل مرا چه رنگ است
  3. شمارهٔ ۳۴۰زین پس سر مینای می ناب سلامت!
  4. شمارهٔ ۳۴۱لطف این دلشکنان [در حق] ما معلوم است
  5. شمارهٔ ۳۴۲هر کجا حرف تو آید به میان، گل گوش است
  6. شمارهٔ ۳۴۳ز دیده اشک چکد روز وصل یار عبث
  7. شمارهٔ ۳۴۴با مدعی گذشته ام بر کنار بحث
  8. شمارهٔ ۳۴۵زاهد بیا و پرده برافکن ز راز خبث
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.