پرش به محتوای اصلی
صغیر اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۱۳

سر عشقت بدل خسته نهان خواهم کرد

ور زند دم بکسی قطع زبان خواهم کرد

دل و دین تاب و توان صبر و شکیبا تن و جان

همه ایثار تو ایجان جهان خواهم کرد

تا بماند به جهان نام و نشانی از من

خویش در راه تو بی نام و نشان خواهم کرد

تا که بر دامن نازت نه نشیند گردی

سیلها در رهت از اشگ روان خواهم کرد

طاق ابروی توام در ازل‌ام د بنظر

تا ابد سجده بر آن قبلهٔ جان خواهم کرد

هر چه غیر از تو بود جمله ز کف خواهم داد

هر چه فرمان تو باشد همه آن خواهم کرد

نه همین در ره عشقت ز جهان میگذرم

بلکه قطع نظر از کون و مکان خواهم کرد

در قیامت بتو مشغولم و در روی تو مات

اعتنا کی بجحیم و بجنان خواهم کرد

تا گل روی تو دارم بنظر همچو صغیر

بلبل آسا همه دم شور و فغان خواهم کرد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۱۵سهی قد تو به سرو کنار جو ماند
  2. شمارهٔ ۲۱۶چون بدل ناوک آن شوخ پری زاد‌ آمد
  3. شمارهٔ ۲۱۷عاقبت دلا دیدی کار یار و من چون شد
  4. شمارهٔ ۲۱۸ایدل این شوخ پریوش که چنین میگذرد
  5. شمارهٔ ۲۱۹تا لبم بوسه چند از تو دلارام نگیرد
  6. شمارهٔ ۲۲۰برافکن پرده تا خورشید تابان از سما افتد
  7. شمارهٔ ۲۲۱هر زمان زلف چو زنجیر توام یاد آید
  8. شمارهٔ ۲۲۲ما را به یمن عشق روا از توکام شد
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی صغیر اصفهانی

محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.