صفی علیشاه
بخش ۲ - باب الالف
الف باشد گرت فهم عبارت
بود بر اول الاشیاء اشارت
مقام نقطه کان ذات احد بود
تجلی در الف از نقطه فرمود
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۴ - الاتصالکنون بشنو که در ضمن مقالت
- بخش ۵ - الاحداحد در نزد صوفی اسم ذاتست
- بخش ۶ - الاحدیهاحدیت بود وصفی که ساقط
- بخش ۷ - احدیه الجمعاحدیت که جمع اندر بیانست
- بخش ۸ - احصاء الاسماءاگر صاحبدلی بشنو کماهی
- بخش ۹ - الاحوالبود احوال افاضات مواهب
- بخش ۱۰ - الاحسانگر از روی خرد باشی مصدّق
- بخش ۱۱ - الارادهاراده مر محبت را مبادیست
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.