پرش به محتوای اصلی
سعیدا سعیدا

غزلیات

شمارهٔ ۹۷

آن خانه برانداز که خود راهبر ماست

همخانهٔ ما همره ما همسفر ماست

آن یار مبرا ز خیالات عیان است

سری که نهان است ز دل در نظر ماست

دارد سر منصور در این باغ، مکافات

آن نخل به بار آمده و این ثمر ماست

آن صید ضعیفیم که سرپنجهٔ باز است

دست تهی بهله اگر در کمر ماست

از پای رفیقان سبکبار سعیدا

هر خار نشانی است که در رهگذر ماست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۹صافیدلی چو آینه در این زمان کم است
  2. شمارهٔ ۱۰۰آن آفرین جهان که نگهدار عالم است
  3. شمارهٔ ۱۰۱آن که نامش جان جانان است آن جانان ماست
  4. شمارهٔ ۱۰۲نه همین خندهٔ گل از پی نشو است و نماست
  5. شمارهٔ ۱۰۳چه شور است این که در کاشانهٔ ماست
  6. شمارهٔ ۱۰۴جولانگه معنی دل هشیار نعیم است
  7. شمارهٔ ۱۰۵در خانه ای که جای کسی نیست جای ماست
  8. شمارهٔ ۱۰۶جفاهای نگاهش ظاهر از لب های خندان است
همه‌ی غزلیات ←

سعیدا درباره‌ی سعیدا

سعید نقشبندی‌ یزدی‌، متخلّص‌ به‌ «سعید» و «سعیدا»، از شاعران‌ یزدی‌تبار سبک هندی یا اصفهانی قرن‌ یازدهم‌ هجری‌ و معاصر شاه سلیمان صفوی (۱۰۷۷-۱۱۰۵ ه.ق ) است که تاریخ دقیق تولد و وفات او در منابع نیامده است. او از زادگاه خود به اصفهان مهاجرت و در آن شهر سکونت کرد. سعیدا پیرو مذهب ابوحنیفه و طریقت عرفانی نقشبندیه بوده و ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.