پرش به محتوای اصلی
سعیدا سعیدا

غزلیات

شمارهٔ ۶۶

شبی که مست بیاید به خواب من مطلوب

دهد به غمزه شراب و کباب من مطلوب

از آن دو لعل شکرخا چو مدعا پرسم

به غیر بوسه چه گوید جواب من مطلوب؟

حواله ام به دو زلف سیاه خواهد کرد

چو بیند از غم خود پیچ و تاب من مطلوب

ز پرتو رخ او نور دیده بوده و دل

نمی نموده به من از حجاب من مطلوب

چو دید از همه سو روی من به خود گفتا

صد آفرین به خیال صواب من مطلوب

چه سینه هاست که نشد داغ و خانه ها که نسوخت

چو پا گذاشت به بیت الخراب من مطلوب

چه احتیاج سعیدا مرا به صرف و به نحو

نوشته صورت خود در کتاب من مطلوب

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۸صبحدم شیری که مهر دایه ام در کام ریخت
  2. شمارهٔ ۶۹گفتگوی حشر راحت از دل دیوانه ریخت
  3. شمارهٔ ۷۰در بزم عشق نشئهٔ تأثیر صحبت است
  4. شمارهٔ ۷۱نازک دلی که آینه دار نزاکت است
  5. شمارهٔ ۷۲باده نوشی و غزلخوانی دیوانه بجاست
  6. شمارهٔ ۷۳یار را از من چه می‌پرسی بپرس از دل کجاست
  7. شمارهٔ ۷۴آه گرمی که به یاد تو ز دل ها برخاست
  8. شمارهٔ ۷۵به طوف کوی تو آن شب که دل ز جان برخاست
همه‌ی غزلیات ←

سعیدا درباره‌ی سعیدا

سعید نقشبندی‌ یزدی‌، متخلّص‌ به‌ «سعید» و «سعیدا»، از شاعران‌ یزدی‌تبار سبک هندی یا اصفهانی قرن‌ یازدهم‌ هجری‌ و معاصر شاه سلیمان صفوی (۱۰۷۷-۱۱۰۵ ه.ق ) است که تاریخ دقیق تولد و وفات او در منابع نیامده است. او از زادگاه خود به اصفهان مهاجرت و در آن شهر سکونت کرد. سعیدا پیرو مذهب ابوحنیفه و طریقت عرفانی نقشبندیه بوده و ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.