پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۲۸۰

خاک ره باش و تماشای تن آسانی کن

خاطر مور به دست آر و سلیمانی کن

ای که در آتشی از درد سر آزادی

چندی از چوب قفس صندل پیشانی کن

ای صبا بلبل ما ذوق تماشا دارد

غنچه را یک ته پیراهن عریانی کن

گفتمت صائب ازان زلف ببر، نشنیدی

این زمان دست در آغوش پریشانی کن

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۶۲۸۲عاشق سلسله زلف گرهگیرم من
  2. غزل شمارهٔ ۶۲۸۳لب به نیسان نگشاید صدف دیده من
  3. غزل شمارهٔ ۶۲۸۴می کند آن که علاج دل بیچاره من
  4. غزل شمارهٔ ۶۲۸۵غنچه از باده نگردد گل خمیازه من
  5. غزل شمارهٔ ۶۲۸۶دلنشین است ز بس گوشه غمخانه من
  6. غزل شمارهٔ ۶۲۸۷گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه من
  7. غزل شمارهٔ ۶۲۸۸غم دنیا نبود در دل دیوانه من
  8. غزل شمارهٔ ۶۲۸۹نیست امروز ز مژگان گهرافشانی من
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.