پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۱۸۸

قامت ز آه شرط بود در نماز عشق

بی آب دیده نیست نمازی نیاز عشق

خونابه اش به صبح قیامت شفق دهد

ناخن به هر دلی زندشاهباز عشق

گر در نماز عقل حضور دل است شرط

غیر از حضور قلب نباشد نماز عشق

بیقدرتر ز اشک شرارست پیش شمع

نقد دوکون در نظر بی نیاز عشق

آن ساز نیست عشق که گیرند گوش ازو

از پرده های گوش کند پرده،سازعشق

شبنم چه عقده بر نفس بوی گل زند؟

لبهای سر به مهر چه سازد به رازعشق؟

چون سایه همای خرد نیست رایگان

تا بر سر که سایه کند شاهباز عشق ؟

منصور راببین که چه از دار می کشد

صائب خموش باش از افشای راز عشق

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۵۱۹۰نقش و نگار مار بود سرنوشت خلق
  2. غزل شمارهٔ ۵۱۹۱آزرده است گوشه نشین از وداع خلق
  3. غزل شمارهٔ ۵۱۹۲در دل خلد چو تیر قضا هر ادای خلق
  4. غزل شمارهٔ ۵۱۹۳صبح قیامت بود چاک گریبان عشق
  5. غزل شمارهٔ ۵۱۹۴در زلف تو آویخت دل از قید علایق
  6. غزل شمارهٔ ۵۱۹۵از ملامتگر ندارد یوسف بی جرم، باک
  7. غزل شمارهٔ ۵۱۹۶عاشق سرگشته را از گردش دوران چه باک ؟
  8. غزل شمارهٔ ۵۱۹۷زلف کافر کیش راز آزار دین چه باک ؟
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.