پرش به محتوای اصلی
رفیق اصفهانی رفیق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۴

نکویان را وفا آئین پسندند

وفا کن کز نکویان این پسندند

ز من طاقت ز تو تمکین پسندند

ز عاشق آن ز معشوق این پسندند

جفا کم کن که نه خوب است خوبان

جفا بر عاشقان چندین پسندند

پسندی گر تو جور و کین عجب نیست

نکویان آن و خوبان این پسندند

به خون آغشته کن خاکم که در حشر

شهیدان را به این آئین پسندند

به خونم دست رنگین کن که عشاق

بخون دست بتان رنگین پسندند

بچین گر بگذری لعبت پسندان

عجب گر لعبتان چین پسندند

رفیق افغان از این نامهربانان

که نپسندند مهر و کین پسندند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۶ای کرده ز خود بی خبرت یاد خداداد
  2. شمارهٔ ۱۱۷به رهی چو پادشاهان گذر آن پسر ندارد
  3. شمارهٔ ۱۱۸هرگز به دلم یاد تو ای ماه نیامد
  4. شمارهٔ ۱۱۹کو عاشق آزاری چو او تا عاشق زارش کند
  5. شمارهٔ ۱۲۰گفتم آن لعل لب از شیره جان ساخته‌اند
  6. شمارهٔ ۱۲۱این ماه که جا به بام دارد
  7. شمارهٔ ۱۲۲نه ضعف تن ز جانم سیر دارد
  8. شمارهٔ ۱۲۳لعل جانان یارب از جان ساختند
همه‌ی غزلیات ←

رفیق اصفهانی درباره‌ی رفیق اصفهانی

محمدحسین معروف به ملا حسین اصفهانی متخلص به رفیق در سال ۱۱۵۰ هجری قمری در اصفهان زاده شد. پدرش سبزی‌فروش بود. وی در اصفهان تحصیلات خود را آغاز نمود و در ادبیات برجسته شد. او در انجمن ادبی مشتاق اصفهانی شرکت داشت و از شاگردان او بود. وی در سال ۱۲۱۲ هجری قمری در اصفهان درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد. نظمی تبریزی ماده ت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.