پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۳

گرد محنت به طوف منزل ماست

زهر غم تشنه ی لب ماست

برق آتش فروز جوهز کل

دود اندیشه های باطل ماست

در مبندید بر رخ رضوان

که ز عهد الست سائل ماست

هر چه روید ز کشتزار ملال

ریشه ی آن دویده در گل ماست

تا قیامت غبار ناکامی

پرده باف دریچه ی دل ماست

عرفی از موج غم ترا چه غم است

موج خیز ملال ساحل ماست

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۷۵ما تشنه لب و چشمه ی حیوان نفس ماست
  2. غزل شمارهٔ ۷۶باز آتش غم دست در آغوش رخس ماست
  3. غزل شمارهٔ ۷۷زخم از دهان تیغ ربودن نزاع ماست
  4. غزل شمارهٔ ۷۸کوی عشق است این که در هر گام صد عاقل گم است
  5. غزل شمارهٔ ۷۹نوشیم شربتی که شکرها درو گم است
  6. غزل شمارهٔ ۸۰رسید مژده و قاصد مقیم خرگه ماست
  7. غزل شمارهٔ ۸۱پیر کعنان چمنی گوشه ی بیت الحزن است
  8. غزل شمارهٔ ۸۲کسی که بر اثر مدعای خویشتن است
همه‌ی غزلیات ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.