غزل شمارهٔ ۳۹۰

ادامه‌ی غزلیات

1. غزل شمارهٔ ۳۹۲چون ز چشمم رود آن خون که زند بر دل خویش
2. غزل شمارهٔ ۳۹۳میل دارم کز می غم در بهشت آیم به هوش
3. غزل شمارهٔ ۳۹۴تا برده‌ام به مدرسهٔ عشق رخت خویش
4. غزل شمارهٔ ۳۹۵پا به دامن درکش ای دل و ز جهان ذلت مکش
5. غزل شمارهٔ ۳۹۶شهید او که بود آب و رنگ یاقوتش
6. غزل شمارهٔ ۳۹۷دوش در صومعه آمد صنم باده فروش
7. غزل شمارهٔ ۳۹۸تا کی از گریه توان منع دو چشم تر خویش
8. غزل شمارهٔ ۳۹۹درمانده ام به صحبت امید و بیم خویش