غزل شمارهٔ ۲۹۱

ادامه‌ی غزلیات

1. غزل شمارهٔ ۲۹۳برهمن کیشم، که صدقم طعنه بر اصحاب زد
2. غزل شمارهٔ ۲۹۴از پی صید دگر، تا بجهاندی سمند
3. غزل شمارهٔ ۲۹۵دوش از پیش نظر، چون غمش از دل برود
4. غزل شمارهٔ ۲۹۶گر محبت حمله بر ناموس کفار آورد
5. غزل شمارهٔ ۲۹۷دوش دل آرایش بزمش تمنا کرده بود
6. غزل شمارهٔ ۲۹۸ای گریه ریزشی، که بلا کم نمی شود
7. غزل شمارهٔ ۲۹۹کدام لحظه دلم گرد غم نمی‌گردد
8. غزل شمارهٔ ۳۰۰دودی ز دل برآمد و خون جوش می زند