غزل شمارهٔ ۲۳۱

ادامه‌ی غزلیات

1. غزل شمارهٔ ۲۳۳روی گرمی کو که داغم باز بوی خون دهد
2. غزل شمارهٔ ۲۳۴عرض کردیم به زاهد که ریا نفروشد
3. غزل شمارهٔ ۲۳۵دارم ز زخم غمزهٔ او لذتی که بود
4. غزل شمارهٔ ۲۳۶با محبت گهر عجز و نیاز افشاند
5. غزل شمارهٔ ۲۳۷برهمن کی ره اسلام از بیم و ستم گیرد
6. غزل شمارهٔ ۲۳۸گر دل اهل حقیقت در راز افشاند
7. غزل شمارهٔ ۲۳۹آن چنان زآتش بیداد مرا می سوزد
8. غزل شمارهٔ ۲۴۰آنم که تلخی ام ز غم افزون نوشته اند