غزل شمارهٔ ۱۰۲

ادامه‌ی غزلیات

1. غزل شمارهٔ ۱۰۴حیرت ملازم گل رخسارهٔ کسی است
2. غزل شمارهٔ ۱۰۵از شوق که این ناله گرانمایه متاعی است
3. غزل شمارهٔ ۱۰۶زبان ز نکته فرو ماند و راز من باقی است
4. غزل شمارهٔ ۱۰۷دل به صد ره می رود اما مراد دل یکی است
5. غزل شمارهٔ ۱۰۸نشاء مخموری ام با مستی مجنون یکی است
6. غزل شمارهٔ ۱۰۹یک شمه ز اصلاح می ناب گفتنی است
7. غزل شمارهٔ ۱۱۰مرو به بادیه گردی که زرق و شیدایی است
8. غزل شمارهٔ ۱۱۱ای دل پیاله گیر که وقت صبوح تست