پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۰۳

غمگساری در لباس دشمنی محبوبی است

خشم و ناز آرایش بیرون و بزم خوبی است

گر به سختی درد من ظاهر شود کاین اضطراب

هم ترازوی متاع طاقت ایوبی است

از هوس آزادم اما آن چه دل را می گزد

اشتیاق یوسفی و گریه ی یعقوبی است

سدره ی آب و گلم پژمرده می گردد، ولی

در نهادم شعله را نشو نمای طوبی است

شرح درد ما نباشد گفتن، ای عرفی خموش

زحمت قاصد مده کاین داستان مکتوبی است

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۰۵از شوق که این ناله گرانمایه متاعی است
  2. غزل شمارهٔ ۱۰۶زبان ز نکته فرو ماند و راز من باقی است
  3. غزل شمارهٔ ۱۰۷دل به صد ره می رود اما مراد دل یکی است
  4. غزل شمارهٔ ۱۰۸نشاء مخموری ام با مستی مجنون یکی است
  5. غزل شمارهٔ ۱۰۹یک شمه ز اصلاح می ناب گفتنی است
  6. غزل شمارهٔ ۱۱۰مرو به بادیه گردی که زرق و شیدایی است
  7. غزل شمارهٔ ۱۱۱ای دل پیاله گیر که وقت صبوح تست
  8. غزل شمارهٔ ۱۱۲سنبلی کو لاله را در بر کشد گیسوی تست
همه‌ی غزلیات ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.