پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

غزلیات

شمارهٔ ۸۷

مهره مهر فلک گوهری از افسر ماست

ماه و ماهی همه چون فتنه به زیر سرِ ماست

هر چه در بحر وجود آمده از موج عطا

همه چون هیکل خاکی صدف گوهر ماست

چهره‌ای را ز دو عالم که نهان از نظر است

همه چون عکس در آئینه‌ی صورتگر ماست

آب حیوان که حبابی است از او نقش حیات

در سیه‌خانه‌ی لفظی است که در دفتر ماست

تا به صد رنگ نظر باز جمال تو شود

بال طاووس ازل عینک چشم تر ماست

از هوای تو سر نورس ما خالی نیست

شور سودای تو سرمایه فروش سرِ ماست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۹بس که آن شوخی‌وش از می شوخ و شنگ
  2. شمارهٔ ۹۰خط‌کشیدن بر غرض‌ها سطری از منشور ماست
  3. شمارهٔ ۹۱از شفق کی تیغ خورشید جهان آرا گذشت
  4. شمارهٔ ۹۲رمیدگیّ دل ما ز آرمیدن ماست
  5. شمارهٔ ۹۳دُری که در صدف گوش آن جفا گوش است
  6. شمارهٔ ۹۴رنگینی خیال تو از پافشردن است
  7. شمارهٔ ۹۵ز انقلاب اشک و آهم بحر و بر در آتش است
  8. شمارهٔ ۹۶راست کیشی نیست در عالم که کج رفتار نیست
همه‌ی غزلیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.