پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

غزلیات

شمارهٔ ۹۰

خط‌کشیدن بر غرض‌ها سطری از منشور ماست

سیر چشمی از تماشای جهان منظور ماست

باده‌ای کز نشأه‌اش آمد فلک‌ها در سماع

جرعه‌ای از ساغر خمیازه‌ی مخمور ماست

قطره‌ی مار است در دل شور صد طوفان گره

عرصه‌ی ملک سلیمان زیر بال مور ماست

دستبرد ما بود دست از جهان برداشتن

پای در دامن کشیدن رایت منصور ماست

زیر بار درد بهر زخم خون پالای دل

استخوان سوده‌ی ما مرهم کافور ماست

گر سر مویی رساتر ناله از دل برکشیم

کاسه‌ی افلاک ساز چینی فغفور ماست

می‌توان از سیر این گلزار چشمی آب داد

طرفه باغ دلگشایی سینه‌ی ناسور ماست

اسم اعظم بر نگین مهر خاموشی است نقش

نورس این خاتم چو باشد عالمی مامور ماست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۲رمیدگیّ دل ما ز آرمیدن ماست
  2. شمارهٔ ۹۳دُری که در صدف گوش آن جفا گوش است
  3. شمارهٔ ۹۴رنگینی خیال تو از پافشردن است
  4. شمارهٔ ۹۵ز انقلاب اشک و آهم بحر و بر در آتش است
  5. شمارهٔ ۹۶راست کیشی نیست در عالم که کج رفتار نیست
  6. شمارهٔ ۹۷مرا به خلوت اندیشه شیشه شیشه شراب است
  7. شمارهٔ ۹۸تا به چشم نو بهار جلوه‌اش گل کرده است
  8. شمارهٔ ۹۹بی کَرَم را نخوت و تمکین چراست
همه‌ی غزلیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.