پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

غزلیات

شمارهٔ ۴۰۵

ای بر لب تو خال سیه مهره دار حسن

صاحب رقم ز سبزه خطت بهار حسن

مرکز خبر زگردش پرگار می دهد

بر نقطه های خال تو باشد مدار حسن

مانند آب گوهر غلطان که مطلب است

با خود نداده است ز شوخی قرار حسن

بنیاد حسن ساخته زیر و زبر شود

سنجیده ایم از محک خط عیار حسن

دیگر چه دست و پای کند رهزن هوس

چون شد سواد اعظم خطش حصار حسن

دارد سبک عنانی سیر براق برق

از تازیانه ی خط مشکین سوار حسن

نورس مگو که گشت سیه روزگار من

خط می نهد سزای ستم در کنار حسن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۰۷بس که راه دلکش حرف است مشکل تا زبان
  2. شمارهٔ ۴۰۸گوشی به حرف نرگس دنباله دار کن
  3. شمارهٔ ۴۰۹به خنجر کج مژگان او شهید شدن
  4. شمارهٔ ۴۱۰شد به حرف حقه ی لعل تو مایل تا زبان
  5. شمارهٔ ۴۱۱افراخت قد آن چهره بر افروخته ی من
  6. شمارهٔ ۴۱۲کرده تا طوفان معنی لفظ گوهر بار من
  7. شمارهٔ ۴۱۳تا ز سرو قامتش دل شد مهیای سخن
  8. شمارهٔ ۴۱۴تا شد از چشم ترم جیحون خوناب آستین
همه‌ی غزلیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.