پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

غزلیات

شمارهٔ ۳۰

که بر شکست چو گل گوشه‌ی نقاب تو را

که شد نسیم صبا غنچه‌ی حجاب تو را

ز رشک رشته جان تن به پیچ و تاب دهد

که تاب داده دگر زلف نیم تاب تو را

اگر چه سایه شود پایمال جلوه‌ی مهر

شکست سایه‌ی خط رنگ آفتاب تو را

در این معامله چون غمزه‌ی تو استادم

بیا که ناز کنم چشم نیم خواب تو را

پریده رنگ ز رخسار جوهر تیغت

به قتل نورس خود دیده‌ام شتاب تو را

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۲نگهداشت چون خط دم حسن را
  2. شمارهٔ ۳۳نصیب عمر ابد شد شهید جنگ تو را
  3. شمارهٔ ۳۴تا چهره‌گشا شد غم عشقم یرقان را
  4. شمارهٔ ۳۵شکوفه زد علم جلوه در گلستان‌ها
  5. شمارهٔ ۳۶نیست منظور نظر صهبای انگوری مرا
  6. شمارهٔ ۳۷حضور یک جهتان است عمر باقی ما
  7. شمارهٔ ۳۸کرده تا سلسله‌ی زلف تو دیوانه مرا
  8. شمارهٔ ۳۹از نی کلکش چو بر تارک رقم داریم ما
همه‌ی غزلیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.