پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

غزلیات

شمارهٔ ۱۵۲

خانه پردازی که تاراج دل و دین کرده است

طاق ابرو را مقرنس کاری چین کرده است

می رسد چون صبح منشورش به مهر آفتاب

مطلع ما را کسی کزصدق تحسین کرده است

می پذیرد گوهر غلطان عیار اعتبار

قدرحسنت شوخی افزون تر زتمکین کرده است

گرد جولانش چراغ طور را روشن کند

ازتجلی تا چها در خانه ی زین کرده است

تا مثال حسن او شد چهره پرداز نظر

دیده را هم چشم صورت خانه ی چین کرده است

جلوه ی تصویر یار از کوهکن صورت نبست

جا به سنگ از دلنشینی نقش شیرین کرده است

نورس امشب در خضاب گریه چون مژگان تر

پنجه خورشید را اشکم نگارین کرده است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۵۴صبح آن مَهَم در آتش ناز و عتاب سوخت
  2. شمارهٔ ۱۵۵جرات ما دور باش جوشن و مغفر نداشت
  3. شمارهٔ ۱۵۶محبت را اساس استواری است
  4. شمارهٔ ۱۵۷هر که در قید فرنگ خویش است
  5. شمارهٔ ۱۵۸نه فلک یک رقم از فرد شناسایی توست
  6. شمارهٔ ۱۵۹زلف مشکین عقده اش هم دام دل هم دانه است
  7. شمارهٔ ۱۶۰بس که بر مردم فریبی ها مدار چشم توست
  8. شمارهٔ ۱۶۱پردهٔ عقل به مستی ندردیم عبث
همه‌ی غزلیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.