نورس دماوندی
تا دلم مست رنگ و بوی گل است
چشم چون شبنمم به روی گل است
عندلیبان باغ را منقار
جرس کاروان بوی گل است
داده‌ام تا به عارضش نسبت
خاطرم وقف آرزوی گل است
جلوه‌ی حسن او به باغ وجود
فاش و مستور همچو بوی گل است
شبنم آسا در این چمن نورس
دیده آیینه دار روی گل است
درباره‌ی نورس دماوندیمیرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.