شمارهٔ ۴۲۰

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۴۲۲نمی شود دم پیری اجل فراموشم
2. شمارهٔ ۴۲۳بیابان گردم و از کشور آرام بیرونم
3. شمارهٔ ۴۲۴بس که دلگیر از تماشای گلستان گشته ام
4. شمارهٔ ۴۲۵می روم در باغ و سر در پای سنبل می کنم
5. شمارهٔ ۴۲۶خبر از زلف او با جان غم پیوسته آوردم
6. شمارهٔ ۴۲۷بر درت همچون کمان پشت دو تا آورده ام
7. شمارهٔ ۴۲۸شمعم و پروانه ام با شد دل بی کینه ام
8. شمارهٔ ۴۲۹بس که خو کردست با کلفت دل غم پیشه ام