پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

غزلیات

شمارهٔ ۷۵

این صید هنوز نیم رام است

این کار هنوز ناتمام است

این ماه هنوز نو طلوع است

این نخل هنوز نو قیام است

تیغش رقم حیات بزدود

با آن که هنوز در نیام است

در هفت زمین تزلزل انداخت

سروش که هنوز نوخرام است

یک باره نگشته گرم جولان

کش باره هنوز نو لجام است

در محمل ناز مطمئن نیست

کش ناقه هنوز بی‌زمام است

دیگ هوس ز آتش اوست

در جوش ولی هنوز خام است

لطفش به من از کسان نهانست

این لطف هنوز لطف عام است

دیوان منگار محتشم زود

کاین نظم هنوز بی‌نظام است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۷بر درت کانجا سیاست مانع از داد من است
  2. شمارهٔ ۷۸روی تو که اختر زمین است
  3. شمارهٔ ۷۹پای یکی به علت ادبار نارواست
  4. شمارهٔ ۸۰غمزه کز قوت حسنت دو کمان ساخته است
  5. شمارهٔ ۸۱آن که بزم غیر را روشن چو گلشن کرده است
  6. شمارهٔ ۸۲حرف عشقت مگر امشب ز یکی سرزده است
  7. شمارهٔ ۸۳از عاشقان حوالی آن خانه پر شده است
  8. شمارهٔ ۸۴امشب دگر حریف شرابت که بوده است
همه‌ی غزلیات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.