پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

غزلیات

شمارهٔ ۵۶۷

چه باشد گر سنان غمزه را زین تیزتر سازی

دل ریش مرا در عشق ازین خونریزتر سازی

گذر بروادی ناز افکنی دامن‌کشان واندم

به یک دامن فشانی آتشم را تیزتر سازی

بلا بر گرد من میگرد اما دست می‌یابد

گهی بر من کزین خود را بلاانگیزتر سازی

هلاک از نرگس بیمار خواهی ساخت آن روزم

که در خون‌خواریش امروز ناپرهیزتر سازی

ز نایابی در وصل تو قیمت یاب‌تر گردد

محیط حسن را هرچند طوفان خیزتر سازی

به راه قدمت عشقت شتاب آموزتر گردم

خطابت را اگر با من عتاب‌آمیزتر سازی

نهد سر برسم رخش تو چون صد محتشم هردم

اگر فتراک خود را زین شکار آویزتر سازی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۶۹از بهر حسرت دادنم هر لحظه منشین با کسی
  2. شمارهٔ ۵۷۰دل را اگر ز صبر به جان آورد کسی
  3. شمارهٔ ۵۷۱توسن حسن کرده زین طفل غیور سرکشی
  4. شمارهٔ ۵۷۲شوق مِی گرداندم بر گرد شمع سرکشی
  5. شمارهٔ ۵۷۳نکشد ناز مسیح آن که تو جانش باشی
  6. شمارهٔ ۵۷۴آن که هرگز نزد از شرم در معشوقی
  7. شمارهٔ ۵۷۵بر روی یار اغیار را چشمی به آن آلودگی
  8. شمارهٔ ۵۷۶ساربان بر ناقه می‌بندد به سرعت محملی
همه‌ی غزلیات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.